Αν σας ενδιαφέρει μια μικρή περιπέτεια —και με την περιπέτεια εννοώ ένα μείγμα «Escape Room» και «Fear Factor»— τότε αυτό το σκάφος είναι απολύτως το κατάλληλο. Η παράδοση ήταν ήδη πολλά υποσχόμενη: ένας ηλικιωμένος κύριος που δεν καταλάβαινε ούτε αγγλικά ούτε γερμανικά, αλλά τουλάχιστον συμπεριφερόταν σταθερά σαν όλα να ήταν εντελώς φυσιολογικά. Το ίδιο το σκάφος εντυπωσιάζει με τη μοναδική «οργανική» του ιδέα: μούχλα στο ψυγείο, στη θήκη πιάτων, στους αεραγωγούς, ακόμη και διακοσμητικά στην οροφή. Ποιος χρειάζεται καθαριότητα όταν μπορείς να χρησιμοποιήσεις ολόκληρο το σκάφος ως τρυβλίο Petri; Η φιάλη αερίου για τη θερμάστρα ήταν άδεια, αλλά τουλάχιστον υπήρχε η γενναιόδωρη πρόταση: «Αγοράστε μία μόνοι σας και ίσως πάρετε τα χρήματά σας πίσω». Μια έρημος εξυπηρέτησης. Ο φωτισμός; Υπερεκτιμημένος. Άλλωστε, το σκοτάδι δημιουργεί μια πιο περιπετειώδη ατμόσφαιρα —συμπεριλαμβανομένου του ρομαντισμού με τον φακό. Η επικοινωνία με τον ιδιοκτήτη ήταν τόσο εγκάρδια όσο και αποτελεσματική: πρώτη αγγλική πρόταση, κλικ, και η συζήτηση τελείωσε. Ένας μάστερ στην αποφυγή συγκρούσεων! Το απόλυτο αποκορύφωμα: η αντλία υδροσυλλεκτών, η οποία λειτουργούσε ακούραστα όλη τη νύχτα. Ένα χαλαρωτικό βουητό που σου υπενθυμίζει ανά πάσα στιγμή: «Μην ανησυχείς, το νερό μπαίνει συνεχώς μέσα στο σκάφος». Απόλυτη ευεξία, σαν τον ήχο της θάλασσας – μόνο με μια δόση πανικού. Συμπέρασμα: Αν σου αρέσει η μούχλα, το σκοτάδι και ο συνεχής βρυχηθμός των αντλιών, αυτό είναι το κατάλληλο μέρος για εσένα. Για όλους τους υπόλοιπους: καλύτερα να μάθεις κολύμπι.

Το σκάφος αντιστοιχούσε ακριβώς στην περιγραφή. Εξαιρετική αξία για τα χρήματα! Γνωρίζαμε ότι η Julinka δεν ήταν πλέον η νεότερη, αλλά πολύ καλά συντηρημένη, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων συνδέσεων USB.