Αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί τυπική κροατική υπηρεσία αντιβαίνει στους όρους ναύλωσης. Η μετακίνηση του γιοτ στο λιμάνι χωρίς προηγούμενη συνεννόηση, ενώ δεν το είχαμε επιστρέψει ακόμη, και η πρόκληση ζημιών κατά τη διαδικασία, είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από επαγγελματική. Τελικά, δεν χρεωθήκαμε για τη ζημιά, αλλά θα πρέπει να περιμένετε περιττό άγχος και αντιεπαγγελματική συμπεριφορά. Για εμάς, είναι σίγουρα απαγορευμένη.

Μερικά πιο γενικά σχόλια για το ίδιο το σκάφος: λόγω του (όχι πραγματικά αφαιρούμενου) bimini, τα πανιά δεν ήταν ορατά από το τιμόνι. Φυσικά, θα ήταν δυνατή η ακριβής πλοήγηση σύμφωνα με τα όργανα, αλλά αυτό είναι αργό, πρώτον (επίσης λόγω του πλάτους του σκάφους) και, πάνω απ 'όλα, λόγω των ταχυτήτων μετάδοσης από την κορυφή του καταρτιού στα όργανα πλοήγησης. Ο τρόπος με τον οποίο ήταν τοποθετημένα τα βαρούλκα εμπόδιζε το πλήρωμα να τα χειρίζεται ελεύθερα και αποτελεσματικά. Η λαβή επίσης άγγιζε τα καλώδια των προστατευτικών κιγκλιδωμάτων, προκαλώντας τραυματισμούς, ακόμη και όταν το πλήρωμα φορούσε γάντια. Αν αυτή η διάταξη των βαρούλκων είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε ένας (!) καπετάνιος να μπορεί να τα χειρίζεται, τρία πράγματα μιλούν εναντίον της: 1. το βαρούλκο για το φύλλο του φλόκου είναι πολύ μπροστά και στις δύο πλευρές για να μπορεί να το χειριστεί ο καπετάνιος· 2. ένα σκάφος σχεδιασμένο για 6-8 μέλη πληρώματος θα έπρεπε να τα έχει δεμένα· 3. θα χρειαζόταν ένας τρόπος για να δέσει το φύλλο του φλόκου. Εκτός από αυτές τις πτυχές, υπήρχε ένα τόσο μεγάλο πλήθος μικρών και μεγάλων ελαττωμάτων που η ευχαρίστηση της πλεύσης μειώθηκε επίσης: Το φουσκωτό πανί του φουσκωτού κύριου πανιού εκτεινόταν τόσο μακριά από το κατάρτι που δεν μπορούσε να ανασυρθεί αργότερα. Αυτή ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία κατά τη διάρκεια του επείγοντα απαραίτητου reefing στα 6 Bft. Το φως του καταστρώματος δεν λειτουργούσε. Η δεξιά λαβή ήταν σπασμένη και μπορούσε να αφαιρεθεί από το βαρούλκο μόνο με μεγάλη προσπάθεια, κάτι που ήταν επικίνδυνο κατά τη διάρκεια γρήγορων ελιγμών. Η τουαλέτα στην αριστερή πλευρά της πρύμνης ήταν μπλοκαρισμένη, κάτι που έγινε εμφανές μόνο όταν είχαμε ήδη ξεκινήσει (σίγουρα δεν ήταν δικό μας λάθος· τραβήξαμε μεγάλες λωρίδες αυτοκόλλητων επιδέσμων που δεν χρησιμοποιήσαμε). Το άλογο του μπιννάκερ ήταν τόσο στριμωγμένο γύρω από το δεξί κάλυμμα που η εταιρεία ναύλωσης έπρεπε να το τακτοποιήσει με την καρέκλα του πλοηγού. Ευτυχώς, το παρατηρήσαμε αυτό πριν σαλπάρουμε. Το αριστερό κουμπί για το bowthruster συνέχιζε να κολλάει. Πραγματικά περιττό κατά τη διάρκεια των ελιγμών πρόσδεσης. "Η ένδειξη ένδειξης για τη δεξαμενή νερού 2 δεν λειτουργεί, οπότε θα ρυθμίσω πρώτα τις βαλβίδες στο 2 και μετά εσύ στο 1." Το πρώτο μέρος είναι αλήθεια, αλλά δυστυχώς, καταλήξαμε με τη δεξαμενή 1 άδεια επειδή ο τεχνικός είχε ρυθμίσει λανθασμένα τις βαλβίδες. Οι λαβές των θυρών δεν συγκρατούνταν πλέον στη θέση τους από τις βίδες Allen και συνέχιζαν να πέφτουν έξω. Ντροπιαστικό όταν ήσουν κολλημένος στην τουαλέτα. Τα στόρια συσκότισης και οι σήτες σε τέσσερις από τις καταπακτές ήταν σπασμένα και είχαμε πολλά κουνούπια. Η καταπακτή στην αριστερή καμπίνα στην πλώρη έσταζε, με αποτέλεσμα ένα βρεγμένο κρεβάτι επειδή είχαμε πάρει νερό. Τα στρώματα σε όλες τις καμπίνες ήταν πολύ χαλαρά, κάτι για το οποίο η εταιρεία ναύλωσης παρέπεμψε στον ιδιοκτήτη. Η πρίζα στην αριστερή καμπίνα στην πρύμνη ήταν σπασμένη.

Χαλασμένο κλιματιστικό